زخم پای دیابتی: پیشگیری و درمان با کفی های پای دیابتی و روش های دیگر

perfect-beautiful-feet

زخم‌ها جراحاتی روی پوست هستند که به آرامی بهبود می‌یابند. زخم‌های پای دیابتی در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و نوع 2 رخ می‌دهد. تا 15٪ افراد مبتلا به دیابت در معرض خطر گسترش زخم‌های پا هستند. زخم‌های پای دیابتی معمولا در کف پا ایجاد می‌شوند. این زخم اگر هر چه زودتر درمان شود بهتر نتیجه می‌دهد.

زخم پای دیابتی می‌تواند یک مشکل جدی و خطرناک باشد زیرا اگر درمان نشود منجر به قطع عضو بدن می‌شود. بنابراین مهم است که علائم آن را بدانید و بلافاصله آن را تشخیص دهید. همچنین این زخم می‌تواند توسط پیوند پوست و برخی از داروها مانند پماد زخم دیابتی درمان شود اما بهتر است قبل از آن با استفاده از کفی‌های پای دیابتی و نصب آن به کفش خود و کاهش فشار وارده روی پاهای خود از رخ دادن این اتفاق جلوگیری کنید. برای اطلاع از نحوه‌ی خرید و سفارش کفی‌های ضد زخم دیابت و یا مشاوره با کارشناسان شرکت محور پزشکی آسیا با شماره‌های 02188991471 و 02188991472 تماس حاصل کنید.

دلایل


دیابت می‌تواند به اعصاب ساق و پاها آسیب برساند. ممکن است احساس تاول یا زخم دشوار باشد. اگر از زخم مراقبت نکنید ممکن است بزرگ‌تر شده و دچار عفونت شود. دیابت همچنین می‌تواند مشکلاتی را در جریان خون ایجاد کند. جریان خون ضعیف می‌تواند درمان را دشوار کند.

زخم خودش معمولا توسط موارد زیر ایجاد می‌شود:

  • ضربه تکراری یا فشار روی پا
  • زخم سوراخ بر روی پا
  • اشیاء در کفش که می‌تواند به پوست آسیب برساند. (مثل یک سنگ کوچک)

عوامل خطر


عوامل زیر باعث افزایش احتمال ابتلا به زخم پای دیابتی می‌شوند. اگر دچار دیابت و هر کدام از این عوامل خطر هستید، با پزشک خود در میان بگذارید:

  • نوروپاتی (احساس خستگی، سوزن شدن یا سوزش در پاها)
  • بیماری عروق محیطی (گردش خون ضعیف در پاها)
  • کفش‌های نامناسب
  • بدشکلی پا
  • نپوشیدن کفش
  • سابقه سیگار کشیدن

علائم زخم پای دیابتی


skardiabt1

در صورت داشتن هر یک از این علائم، موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید:

  • زخم، جراحت، تاول روی پا یا قسمت پایینی ساق پا
  • درد
  • مشکل در راه رفتن
  • تغییر رنگ در پا: سیاه، آبی یا قرمز
  • تب، قرمزی پوست، تورم، و یا سایر نشانه‌های عفونت

تشخیص


پزشک درباره علائم و سابقه پزشکی از شما سوال خواهد کرد و معاینه فیزیکی انجام خواهد شد. پزشک ممکن است شما را به یک متخصص پا ارجاع دهد.

تشخیص زخم پای دیابتی شامل مراحلی میباشد و آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • کشت میکرب زخم برای مشخص کردن اینکه آیا عفونت وجود دارد یا نه
  • اشعه‌ی ایکس: تستی که از تابش برای گرفتن تصویری از ساختارهای داخل بدن، به ویژه استخوان‌ها استفاده می‌کند؛ برای تعیین اینکه آیا نشانه‌ای از عفونت در استخوان‌ها وجود دارد (عفونت استخوان( یا خیر.
  • سی‌تی اسکن: یک نوع اشعه ایکس که از کامپیوتر برای ساخت تصاویر ساختار درون بدن استفاده می‌کند؛ برای بررسی کیسه چرک مشکوک به نام آبسه یا دنبال عفونت در استخوان است.
  • ام آر آی اسکن: یک آزمایش که از امواج مغناطیسی برای ساخت تصاویر ساختار درون بدن استفاده می‌کند؛ برای بررسی کیسه چرک مشکوک به نام آبسه یا دنبال عفونت در استخوان است.
  • فشار بازو و مچ پا: آزمایشی برای تعیین اینکه خون به خوبی به پاهای شما می‌رسد.
  • داپلر یا مطالعات آرتریوگرافی: برای سنجیدن جریان کافی خون به پاها، که برای درمان‌ ضروری است.
  • تست قند خون و تست گلیکو هموگلوبین
  • شمارش کامل گلبولی: برای تعیین اینکه آیا عفونت وجود دارد یا خیر: شمارش بالای گلبول‌های سفید ممکن است به این معنی باشد که عفونت وجود دارد.

درمان زخم پای دیابتی


با پزشک در مورد بهترین طرح درمانی صحبت کنید.

گزینه‌های درمان عبارتند از:

کفی دیابتی سیلیکونی

skardiabt2

کفی‌های دیابت بیانگر حد متوسط بین جوراب و کفش هستند که ضربه را به خود می‌گیرند و فشار ایجاد شده در زخم پای دیابتی را کاهش می‌دهند. استفاده از کفی دیابتی می‌تواند در درمان زود هنگام جراحت موثر باشد. در میان 150 نفری که مبتلا به زخم پای دیابتی بودند که اخیرا بهبودی یافتند، کسانی که کفی‌های دیابتی پوشیدند، سه برابر کمتر در معرض خطر ابتلا به زخم‌های مجدد بودند نسبت به کسانی که از کفی‌های استاندارد استفاده می‌کردند.

جوراب‌های دیابتی

skardiabt3

جوراب‌های دیابتی برای بیماران دیابتی بسیار مهم هستند زیرا می‌توانند به جلوگیری از زخم‌های پای دیابتی و رخ دادن دیگر مشکلات پا کمک کنند. کسانی که مبتلا به نوروپاتی دیابتی پا هستند، باید مراقبت از پا را اولویت فوری قرار دهند، زیرا این شرایط ممکن است منجر به از دست دادن احساس شود، به این معنی که اگر آسیب‌ها یا زخم‌های پای دیابتی تشخیص داده نشده باشند، ممکن است عفونت رخ دهد؛ و اگر به درستی درمان نشوند، می‌توانند منجر به قطع عضو شود. به همین دلیل است که جوراب‌های دیابتی برای حفظ سلامتی پای دیابتی حیاتی است. جوراب برای بیماران دیابتی به منظور محافظت از پاها در برابر آسیب‌های خارجی، به حداقل رساندن ناراحتی‌ها، ارائه فشار کم یا هیچگونه فشرده‌سازی، ارائه مزایای درمانی، کاهش فشار و ارائه راحتی، طراحی شده‌اند.

پماد زخم دیابت

پماد زخم دیابتی، به سادگی به لبه های زخم در افرادی که دچار دیابت ناشی از رژیم غذایی هستند اعمال می‌شود، و به بهبود زخم در کمتر از دو هفته کمک می‌کند. گردش خون در محل زخم درمان شده بهبود نیز یافته است.

مراقبت از زخم

مراقبت خوب از زخم برای کمک به بهبود زخم و جلوگیری از عفونت مهم است. دستورات پزشک را برای مراقبت از زخم دنبال کنید. از تمیز کردن زخم به طور مرتب مطمئن شوید. مرتبا پانسمان را برای جلوگیری از عفونت عوض کنید.

تحمل نکردن وزن

فشار مداوم بر زخم می‌تواند بهبودی را سخت کند. پزشک شما ممکن است از شما بخواهد فشار را در ناحیه زخم کاهش دهید. ممکن است یک قالب یا پوتین به شما داده شود که باعث برداشته شدن فشار از روی پا می‌شود اما همچنان امکان راه رفتن را به شما می‌دهد.

کنترل قند خون

زخم‌های آلوده می‌توانند سطح قند خون بالا را افزایش دهند. سطح قند خون بالا می‌تواند توانایی بدن برای مبارزه با عفونت را کاهش دهد. سطح بالای قند خون از بهبودی نیز جلوگیری می‌کند.

بهبود کنترل قند خون در مبارزه با هر گونه عفونت و درمان زخم‌ها به شما کمک خواهد کرد. این کنترل اغلب با تنظیمات در رژیم غذایی یا دارو انجام می‌شود. گاهی اوقات تزریق انسولین در کوتاه مدت مورد نیاز است تا زمانی که دوباره سلامتی خود را به دست آورید.

عادت‌های سالم

  • اگر سیگار می‌کشید، ترک کنید. سیگار کشیدن می‌تواند بهبودی را دچار مشکل کند.
  • کفش مناسب بپوشید. مطمئن شوید که کفش مناسب و اندازه است.

دارو

اگر زخم عفونی باشد، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک توصیه کند. ممکن است لازم باشد دارو را به مدت 4 تا 6 هفته مصرف کنید. خوردن دارو را سرسری نگیرید. مصرف داروها را طبق چیزی که پزشک دستور داده به اتمام برسانید. پزشک همچنین ممکن است یک دارو برای قرار دادن روی زخم تجویز کند. این دارو ممکن است به سرعت بخشیدن درمان کمک کند.

پیوند پوست

برخی از زخم‌های پوستی بزرگ ممکن است حتی با وجود درمان‌های ذکر شده در بالا برای بهبودی کامل نیاز به زمان زیادی داشته باشند و ممکن است برای کمک به بستن زخم نیاز به یک تکه پوست داشته باشند. این فرآیند، پیوند پوست نامیده می‌شود. در این روش ممکن است پیوند پوست انسانی یا پیوند پوستی از موجود دیگر مورد استفاده قرار گیرد.

جراحی

بافت مرده می‌تواند در داخل و اطراف زخم ایجاد شود. این بافت باعث کند شدن یا جلوگیری از بهبودی می‌شود. ممکن است برای برداشتن بافت مرده و از بین بردن زخم نیاز به استفاده از جراحی داشته باشید. این جراحی انگل بری نامیده می‌شود.

برای بهبود جریان خون به پاها ممکن است نیاز به جراحی بای‌پس باشد. این جراحی از رگ‌های خونی سالم برای حمل نواحی قدیمی خون از رگ‌های خونی ناسالم استفاده می‌کند. جریان خون بهبود یافته ممکن است به بهبود زخم کمک کند.

گاهی اوقات عفونت خیلی شدید است یا به درمان پاسخ نمی‌دهد. به عنوان آخرین راه، جراحی قطع عضو ممکن است مورد نیاز باشد. که شامل حذف بخشی از بدن برای جلوگیری از گسترش عفونت به بقیه بدن است.

پیشگیری


برای کمک به کاهش احتمال ابتلا به زخم‌های پای دیابتی، مراحل زیر را دنبال کنید:

  • هر روز پاهای خود را تمیز کنید. قبل از پوشیدن کفش و جوراب پاها، به خصوص بین انگشتان پا را کاملا خشک کنید.
  • جوراب‌های کشدار تنگ در اطراف ساق پا نپوشید.
  • بهتر است از وازلین یا یک لوسیون بدون بو برای مرطوب کردن پاهای خشک و چرمی استفاده کنید. لوسیون را بین انگشتان پا نزنید. رطوبت اضافی ممکن است باکتری‌ها را جذب کند.
  • روزانه پاهای خود را بررسی کنید. به دنبال زخم‌هایی که ممکن است احساس نکنید بگردید. از یک آینه یا کمک فرد دیگر استفاده کنید تا تمام قسمتهای پای خود را ببینید.
  • پزشک حداقل سالی یکبار باید پاهای شما را ببیند و تست حس روی پاها انجام دهد. هر زمان متوجه زخم شدید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.
  • ممکن است افراد مبتلا به دیابت دارای ناخن‌های انگشت پای شکننده باشند و چیدن آنها دشوار باشد. ممکن است بخواهید متخصص پا به طور منظم ناخن‌های پایتان را بچیند.
  • کفش‌های مناسب و اندازه خریداری کنید. برخی شرکت‌های بیمه هزینه‌ی کفش‌ها یا کفی‌های سفارشی را می‌پردازند. پزشک می‌تواند برای کفش به شما نسخه بدهد.
  • از سیگار کشیدن پرهیز کنید.
  • در مورد ورزش با پزشک خود صحبت کنید. ورزش روزانه به بهبود جریان خون و سطح قند خون کمک می‌کند.
  • پینه‌ها می‌توانند فشار روی پا را افزایش دهند و منجر به به زخم شدن پا شوند. از پزشک بخواهید تا پینه‌ها را جدا کند. این کار می‌تواند خطر ابتلا به زخم پا را کاهش دهد.
  • از پزشک بپرسید که آیا نیاز به استفاده از دماسنج‌های مادون قرمز مخصوص است یا خیر. که می‌تواند درجه حرارت پای شما را چک کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *