دیابت نوع دو 2 یا دیابت بزرگسالان: علائم، عوارض و درمان

دیابتنوع2

دیابت نوع دو که تحت عنوان دیابت بزرگسالی یا دیابت غیروابسته به انسولین شناخته می‌شود، وضعیت حادی است که بر نحوه متابولیسم قند (گلوکز) که منبع اصلی سوخت بدن است تاثیر می‌گذارد. در دیابت توع دو، یا بدن در مقابل تاثیرات انسولین، هورمونی که ورود قند به درون سلول را تنظیم می‌کند، مقاومت می‌کند یا برای متعادل نگه ‌داشتن سطح قند نمی‌تواند انسولین کافی تولید کند. دیابت نوع دو، علاوه بر بزرگسالی در میان کودکانی که دارای چاقی دوران کودکی هستند نیز شایع است. هیچ گونه درمانی برای دیابت نوع دو (دیابت بزرگسالان) وجود ندارد؛ اما بیمار می‌تواند با تغییر عادات تغذیه، ورزش کردن و حفظ تناسب اندام به کنترل دیابت خود کمک کند. در صورتی‌که رعایت رژیم غذایی و ورزش ‌کردن برای کنترل سطح قندخون کافی نباشد بیمار به داروهای مخصوص دیابت یا تزریق انسولین نیاز خواهد داشت.

دیابت نوع دو از جمله‌های بیماری‌های شایع قرن جدید به شمار می‌رود که سالانه افراد زیادی را دچار خود می‌کند. بی توجهی به دیابت، عواقبی مانند نابینایی چشم، قطع پاها، زخم‌های دیابت، نارسایی کلیه و مشکلات قلبی عروقی را در پی دارد. مهم ترین نکته در مواجهه با دیابت تشخیص به موقع و درمان مداوم آن می‌باشد. تشخیص دیابت معمولا با اندازه‌گیری قند خون با دستگاه اندازه گیری قند خون و درمان آن با دارو های پایین آورنده قند خون همچون انسولین در کنار ورزش و رژیم غذایی مناسب می‌باشد.

شرکت محور پزشکی آسیا با داشتن تجربه و دانش تخصی در زمینه درمان مشکلات جانبی دیابت همچون زخم پای دیابتی آماده ارائه محصولاتی چون کفی سیلیکونی دیابت، جوراب دیابت و دستگاه اندازه گیری میزان قند خون، به شما هم میهنان عزیز می‌باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره قیمت و نحوه خریداری محصولات، یا مشاوره با شماره‌های 02188991471 و 02188991472 تماس حاصل نمایید.

علل


 دیابت نوع دو زمانی بروز می‌کند که بدن نسبت به انسولین مقاومت نشان دهد یا پانکراس نتواند به اندازه کافی انسولین ترشح کند. در حقیقت علت این مسئله ناشناخته است؛ این در حالی‌است که برخی از عوامل محیطی و ژنتیکی مانند اضافه وزن و بی‌تحرکی در ابتلا به دیابت نوع دو نقش دارند.

عوامل خطرساز


محققان هنوز به درستی نمی‌دانند چرا بعضی افراد به دیابت نوع دو چار می‌شوند اما عده‌ای دیگر دیابت را تجربه نمی‌کنند. آن‌ها دریافته‌اند که برخی از عوامل خاص، ریسک ابتلا به دیابت نوع دو را افزایش می‌دهند. این فاکتورها عبارتند از:

  • اضافه وزن: داشتن اضافه وزن عامل اصلی ابتلا به دیابت نوع دو محسوب می‌شود. هر چه میزان چربی بافت‌های بدن بیش‌تر باشد، مقاومت سلول‌ها به انسولین بیش‌تر می‌شود.
  • پراکندگی چربی: اگر بدن چربی‌ها را در قسمت شکم ذخیره کند احتمال ابتلا به دیابت نوع دو بیش‌تر از زمانی‌است که بدن چربی‌ها را در سایر قسمت‌ها مانند کپل و ران‌ها ذخیره‌ می‌کند.
  • بی‌تحرکی: هرچه میزان بی‌تحرکی فرد بیش‌تر باشد، خطر ابتلا به دیابت نوع دو افزایش می‌یابد.
  • سابقه خانوادگی: اگر والدین یا خویشاوندان درجه یک، دیابت نوع دو داشته باشد خطر ابتلا به دیابت نوع دو افزایش می‌یابد.
  • نژاد: برخی از گروه‌های نژادی مانند سیاه‌پوستان، اسپانیائی‌ها، بومیان آمریکایی، و آسیایی – آمریکایی‌ها در مقایسه با سفیدپوستان بیش‌تر در معرض ابتلا به دیابت نوع 2 قرار دارند و محققان هنوز نتوانسته‌اند علت ان را کشف کنند.
  • سن: با افزایش سن، به ویژه بعد از 45 سالگی، خطر ابتلا به دیابت نوع دو افزایش می‌یابد.
  • دیابت بارداری: اگر بیمار در طول دوران بارداری دچار دیابت بارداری شود، بیش‌تر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع دو قرار خواهد داشت.

علائم دیابت نوع دو


علائم و نشانه‌های دیابت نوع 2 اغلب به آهستگی نمایان می‌شود. در حقیقت ممکن است سال‌ها دیابت نوع دو داشته و از وجود آن بی‌اطلاع بوده باشید. علائم ابتلا به دیابت نوع دو عبارتند از:

  • تشنگی شدید و تکرر ادرار
  • گرسنگی شدید
  • کاهش وزن
  • خستگی
  • تاری دید
  • کاهش یافتن سرعت بهبود زخم‌ها یا عفونت‌های بازگشت‌پذیر
  • تیره ‌شدن پوست برخی از نقاط بدن

عوارض


اگرچه عوارض بلند مدت دیابت به تدریح نمایان می‌شود، می‌تواند در نهایت زندگی بیمار را تهدید کرده و باعث ناتوانی او شود. برخی از عوارض دیابت عبارتند از:

  • بیماری‌های قلبی و عروق خونی
  • آسیب‌دیدن عصب (نوروپاتی)
  • آسیب‌دیدن کلیه (نوروپاتی)
  • آسیب‌دیدن چشم
  • زخم‌شدن و آسیب دیدن پا
  • اختلالات شنوایی
  • مشکلات پوستی
  • آلزایمر

تشخیص دیابت نوع دو


پزشکان برای تشخیص دیابت نوع دو، آزمایشات زیر را تجویز می‌کنند:

  • آزمایش هموگلوبین ای وان سی: این آزمایش میانگین سطح قند خون در 2 یا سه ماه گذشته را نشان می‌دهد. در این آزمایش درصد قند خون متصل به هموگلوبین، پروتئین حامل اکسیژن در سلول‌های قرمز خون، اندازه‌گیری می‌شود.
  • آزمایش اندازه‌گیری تصادفی قند خون: به‌طور تصادفی از بیمار نمونه‌ی خون گرفته می‌شود. واحدهای قندخون به صورت میلی‌گرم بر دسی‌لیتر یا میلی‌مول‌ بر لیتر بیان می‌شوند. صرف نظر از آخرین زمانی که بیمار چیزی خورده‌است، در صورتی که سطح قند خون برابر با ۲۰۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر ( ۱/۱۱ میلی‌مول بر لیتر) یا بالاتر از آن باشد و بیمار علائمی مانند تکرر ادرار و تشنگی شدید را داشته باشد، تشخیص دیابت قطعی خواهدبود.
  • آزمایش قندخون ناشتا: در این آزمایش، بیمار باید ناشتا باشد. درصورتی ‌که سطح قندخون ناشتا کمتر از ۱۰۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر باشد (۶/۵ تا ۹/۶ میلی‌مول بر لیتر) بیمار در مرحله پیش دیابت قرار دارد. اگر سطح آن ۱۲۶ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر (۷ میلی‌مول بر لیتر) یا بالاتر از آن باشد، پزشک درخواست تکرار آزمایش را می‌دهد و در صورتی که جواب هر دو آزمایش یکی باشد تشخیص دیابت قطعی خواهد بود.
  • آزمایش تحمل گلوکز خوراکی: برای انجام این آزمایش ابتدا سطح قند خون ناشتا اندازه‌گیری می‌شود. سپس به بیمار گلوکز مایع داده می‌شود و دو ساعت بعد سطح قند خون اندازه‌گیری می‌شود.

درمان دیابت نوع دو


برای کنترل دیابت نوع دو، باید موارد زیر را رعایت کرد:

رژیم غذایی سالم

هیچ رژیم غذایی ویژه‌ای برای بیماران دیابتی وجود ندارد، با این حال باید میزان مصرف غذاهای سرشار از فیبر را افزایش داد و از مصرف غذاهای چرب پرهیز کرد:

  • میوه
  • سبزیجات
  • غلات

همچنین باید میزان مصرف محصولات حیوانی، شیرینی‌ها و کربوهیدرات‌های تصفیه ‌شده را کاهش داد. بیماران دیابتی باید مصرف غذاهایی که شاخص گلوکز آن‌ها بالاست را کم کنند. شاخص گلوکز عبارت است از سنجش سرعت بالابردن سطح قندخون توسط مواد خوراکی. غذاهایی که شاخص گلوکز آن‌ها بالاست به سرعت قند خون شما را افزایش می‌دهند. مصرف غذاهایی که شاخص گلوکز پائینی دارند به بیمار برای رسیدن به سطح ثابت قندخون کمک می‌کند. غذاهایی که سرشار از فیبر هستند، شاخص گلوکز پایینی دارند.

فعالیت جسمانی

همه‌ی افراد به فعالیت جسمانی منظم نیاز دارند و افرادی که دیابت نوع دوم دارند از این قاعده مستثنی نیستند‌. این افراد باید قبل از شروع برنامه‌ی ورزشی با پزشک خود مشورت کنند و از او اجازه بگیرند، سپس فعالیت‌هایی که دوست ‌دارند مانند پیاده‌روی، شنا و دوچرخه‌سواری را شروع کنند. انجام فعالیت جسمانی باید بخشی از برنامه‌ی روزمره‌ی این افراد باشد.

داروها و درمان انسولین

در بخش زیر به درمان‌های ممکن برای دیابت نوع دو اشاره می‌کنیم:

  • متفورمین (گلوکوفاژ، گلومتزا، و سایر): متفورمین اولین دارویی است که برای درمان دیابت نوع دو تجویز می‌شود. متفورمین میزان حساسیت بافت‌های بدن را به انسولین بهبود می‌بخشد، بنابراین بدن می‌تواند از انسولین بهتر استفاده ‌کند. متفورمین همچنین تولید گلوکز در کبد را کاهش می‌دهد.
  • سولفونیل اوره: این دارو به بدن کمک می‌کند انسولین بیش‌تری ترشح‌کند. گلی بوراید، گلی پیزید، و گلی مپرامید از جمله داروهایی هستند که در این گروه قرار دارند. کاهش قندخون و افزایش وزن از عوارض جانبی احتمالی این داروها هستند.
  • مگلیتیناید: عملکرد این دارو شبیه سولفوریل اوره است و پانکراس را برای تولید انسولین بیش‌تر تحریک می‌کند. تأثیرگذاری این دارو سریع‌تر است اما مدت زمان تأثیرگذاری آن در بدن کوتاه است. این دارو باعث کاهش سطح قندخون می‌شود، اما احتمال وقوع این مساله کم‌تر از مصرف سولفونیل اوره است.
  • تیازولیدایندیونس: این دارو نیز مانند متفورمین، حساسیت بافت‌های بدن به انسولین را افزایش می‌دهد. رزیگنینازون و بیوگلینازون نمونه‌هایی از ین دارو هستند.
  • بازدارنده‌های DPP -4: این داروها به کاهش سطح قندخون کمک می‌کنند اما با عوارض جانبی همراه هستند. این داروها باعث افزایش وزن نمی‌شوند. سیتاگلیپتین، ساکساگلیپتین و لیناگلیپتین نمونه‌هایی از این داروها هستند.

انسولین درمانی

برخی از افرادی که دیابت نوع دوم دارند، به انسولین درمانی نیاز دارند. در گذشته انسولین به عنوان آخرین مرحله از درمان تجویز می‌شد؛ اما در حال حاضر بخاطر مزایایی که دارد، پزشک زودتر مصرف آن را تجویز می‌کند. به علت اختلالاتی که در هنگام بلعیدن انسولین پیش می‌آید، باید انسولین را تزریق کرد.

انواع مختلفی از انسولین وجود دارد و هریک به شیوه‌ای مختلف عمل می‌کنند. این موارد عبارتند از:

  • انسولین گلولیزین (آپیدرا)
  • انسولین لیسپرو (هومالوگ)
  • انسولین آسپارت (نورولوگ)
  • انسولین گلارژین (لانتوس)
  • انسولین دتمیر (لومیر)
  • انسولین ایزوفان (هومولین ان، نوولین ان)

پیشگیری از عوارض دیابت نوع دوم


بیماری دیابت سبب آسیب به اندام‌هایی هم چون پا می‌گردد. اما خوشبختانه با استفاده از تجهیزاتی هم چون جوراب دیابتی و کفی مخصوص پاهای دیابتی میتوان از آسیب‌های جبران ناپذیر دیابت مانند زخم پای دیابتی و یا در موارد شدید تر قطع پاها به راحتی جلوگیری کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *